گریز از مرکز

بهترین راه پیش بینی آینده ساختن آن است

گریز از مرکز

بهترین راه پیش بینی آینده ساختن آن است

مهاجرت کردن در روزِ خدا

شنبه, ۲۷ آبان ۱۳۹۶، ۱۰:۰۴ ق.ظ

هجر به معنای فراق و دوری، مفهوم طاقت فرسایی را در ذهن تداعی می کند. هجرت یا مهاجرت که از همان ریشه می باشند در عمل شاید جزو دشوارترین کارها باشد که یک انسان می تواند انجام دهد. چرا که هر آنکس دور ماند از اصل خویش، در ضمیرِ خودآگاه یا ناخودآگاه باز جوید روزگار وصل خویش.

در حقیقت، مهاجرت کردن نیاز به انگیزه هایی دارد، انگیزه های اولیه که معمولا منشا محیطی (اجتماعی) دارند و محرکی هستند برای مهاجرت و انگیزه های ثانویه که منشا درونی (فردی) دارند و محرکی هستند برای ماندن در غربت. برای مثال نبود امکانات آموزشی (ناهنجاری اجتماعی) در یک روستا، انگیزه اولیه برای مهاجرت یک نوجوان می گردد و در ادامه تلاش برای رسیدن به مدارج علمی بالاتر و یا نجات از فقر فرهنگی، انگیزه ثانویه برای تحمل دوری از قوم و خویش و ماندن در غربت می گردد.

محمدرضا شعبانعلی عزیز در وبلاگش، مفهوم مهاجرت را در یک پست، خیلی جالب توضیح داده است و تاکید می کند که مهاجرت، همیشه به معنای مهاجرت فیزیکی از نقطه ای به نقطه ی دیگر نمی باشد، گاهی هجرت می تواند از خودِ خویشتن شروع شود. به هر حال دوام آوردن و ماندن در غربت نیاز به تقویت انگیزه های ثانویه دارد، زمانی که انگیزه های اولیه را در ذهن خود مرور کنیم و تغییری در شرایط احساس نکنیم به ناچار غربت را تنگ در آغوش خواهیم گرفت.

هنگامی که کودک بودم، در هیجان های نابینا و پر شورِ سال های اول انقلاب، سوال هایی را همیشه در ذهن خودم به این سو و آن سو می بردم تا شاید جوابی برایش پیدا کنم.

- همیشه از خودم سوال می کردم، روزهای سال چه تفاوتی با هم دارند که نام یک روز می شود روزِ خدا ؟

- اگر خدا (و نه طبیعت) پدید آورنده ی شب و روز است پس مابقی روزها برای چه کسی است؟

- روزهایی که در آن جنایت اتفاق می افتد برای چه کسی است؟

- ولادت یا شهادت یک امام معصوم نماد چه چیزی است؟

با تعطیلی روزها و در پی آن  کسب نکردن روزی یا دانش دقیقا دنبال چه چیزی هستیم؟

هیچوقت برای این سوال ها پاسخی پیدا نکردم ولی روزهای خدا و مابقی روزها که در تقویم روزگار ماندند یکی از انگیزه های ثانویه برای ماندنم در غربت می باشند.

این دیدگاه و جهان بینی، یک کارنامه ی چهل ساله دارد و هر هدف یا نیتی که در پس آن بوده باشد، امروز آثار و دست آوردهایش در عملکرد نسل های مختلف پس از انقلاب کاملا هویداست.

چندی پیش از روی کنجکاوی جستجویی در مورد تعطیلات رسمی برخی از کشورها انجام دادم، تقویم رسمی ایالات متحده را که مرور می کردم دو نکته به نظرم جالب آمد، یکی اینکه تعداد روزهای تعطیل به احتساب روزهای شنبه و یکشنبه از تقویم ما بیشتر می باشد و دیگر اینکه اکثر روزهایی که به مناسبت های ملی و مذهبی تعطیل می باشند در روز دوشنبه قرار دارند. یعنی هم احترام نمادهای ملی و مذهبی حفظ شده است و هم احترام جامعه، خانواده و افراد.



پس نوشت:

امروز صبح بین التعطیلین بود، دخترم را که به مدرسه بردم، با مشاهده ی تعداد اندک بچه هایی که در حال آمدن به مدرسه بودند، شرمنده ی دخترم شدم که باید یک روز از عمر گرانش را بی هدف به بطالت بگذراند، حداقل می توانست در منزل بخوابد و استراحت کند.



مصمم شدم که در غربت بمانم و نسل بعدی را برای مهاجرت راهنمایی کنم.

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی